Terugblik op 2025
In 2025 is bewust sterker ingezet op zorg op maat. Dat betekent loslaten van standaard contactmomenten waar dat kan en meer afstemmen op de behoefte van het gezin, volgens de principes van Yunio Wijzer en Landelijk Professioneel Kader (LPK). Ouders die minder ondersteuning nodig hebben, blijven langer weg, terwijl gezinnen met meer vragen intensiever contact krijgen. Dit maakt het werk doelgerichter en vergroot het gevoel van eigen regie bij ouders. Ouders gaven aan dat deze manier van werken prettig is
Hoogtepunten en trots
Met trots wordt gekeken naar de samenwerking met het sociaal domein en de gemeente Winterswijk in 2025. De lijnen zijn kort, professionals kennen elkaar en blijven met elkaar in gesprek, ook wanneer processen of besluiten niet vanzelfsprekend verlopen. Inhoudelijk was de invoering van de RSV-immunisatie een moment van trots. Deze uitbreiding werd organisatiebreed soepel opgepakt en ouders reageerden positief.
Signalen en trends
In 2025 zagen professionals in Winterswijk dat steeds meer gezinnen vastlopen. Dat betreft niet alleen gezinnen met complexe problematiek, maar ook situaties die op het eerste gezicht als ‘normaal’ worden gezien. Ouders ervaren druk om het ouderschap volgens vaste schema’s en gemiddelden vorm te geven, mede door de invloed van digitalisering en online informatie. Het loslaten daarvan blijkt moeilijk.
Opvallend is dat juist hoogopgeleide ouders vaker ondersteuning vragen. Zij zoeken controle en willen begrijpen hoe het ‘hoort’, maar merken dat jonge kinderen zich niet laten sturen volgens vaste patronen die op internet wel lijken te bestaan. Yunio speelt hierop in door te normaliseren, ouders te helpen kijken naar hun eigen kind en waar nodig aanvullende ondersteuning in te zetten.
Schermtijd is daarbij een terugkerend thema. Ouders vinden het lastig om grenzen te stellen en bewust keuzes te maken. Door hierover in gesprek te gaan, wordt gewerkt aan bewustwording van het effect van schermgebruik op jonge kinderen en de ouder-kindrelatie.
Uitdagingen
Voor gezinnen betekende 2025 soms dat passende vervolgondersteuning niet direct beschikbaar was, terwijl de behoefte al duidelijk aanwezig was, in verband met bestaande wachtlijsten op de juiste hulp. In die tussenperiode bleven Yunio-professionals betrokken, om ouders en kinderen niet los te laten en samen te zorgen voor continuïteit en rust totdat vervolghulp kon starten.
Daarnaast werd een toename gezien van kinderen die net te vroeg geboren zijn (34–36 weken). Deze kinderen vragen in het eerste levensjaar extra aandacht op het gebied van ontwikkeling en begeleiding.
Verschil maken
Waar het aan de ene kant een uitdaging was, konden we met de aandacht voor de continuïteit van zorg, juist ook verschil maken. Door gezinnen nabij te blijven in overgangsfases, werd rust geboden en kon samen worden toegewerkt naar een passende vervolgplek, zoals GGNet of andere partners.
Ook maakten professionals het verschil in 2025 door vaste werkwijzen los te laten wanneer die niet passend waren voor ouders, zoals bedoeld binnen LPK en Yunio Wijzer. Routinesmaakten plaats voor overleg, uitleg en gezamenlijke keuzes. Die communicatie die gericht is op gezamenlijke beslissingen over vervolgstappen, zorgde voor vertrouwen en versterkte de samenwerking en relatie met ouders.
Casus – samen afstemmen rond ouderschap en onzekerheid
Een gezin met een eerste kind komt in beeld. Er is geen sprake van sociaaleconomische kwetsbaarheid en ouders beschikken over een goed denkniveau. Gaandeweg wordt zichtbaar dat onzekerheid en een sterke behoefte aan controle toenemen, vooral naarmate het kind ouder wordt. In gesprekken delen ouders steeds meer over hun eigen achtergrond en wordt duidelijk dat het ouderschap meer van hen vraagt dan zij hadden verwacht.
In de tweede helft van het eerste levensjaar geven ouders, en met name de moeder, aan vast te lopen. In overleg wordt K-VHT ingezet. Op verzoek van moeder wordt contact gelegd met haar therapeut. Tussen de betrokken professionals, de jeugdverpleegkundigen en de K-VHT-begeleider, vindt intensieve afstemming plaats, evenals met de therapeut. Door deze samenwerking ontstaat een gezamenlijk beeld van het gezin en wat helpend kan zijn.
In nauwe afstemming met ouders wordt de ondersteuning vormgegeven en voortgezet. Ouders geven aan zich gehoord en gesteund te voelen. De ingezette aanpak sluit aan bij hun situatie en vraagt om vervolg, zodat de ondersteuning kan blijven meebewegen met wat dit gezin nodig heeft.
Reflectie en vooruitblik
Het werken in 2025 werd nog meer duidelijk hoe belangrijk open communicatie en maatwerk zijn in het contact met ouders. Door uitleg te geven, af te stemmen en ruimte te laten voor gezamenlijke keuzes, ontstond vertrouwen. Vooruitkijkend blijft de aandacht liggen op goede samenwerking, extra stappen zetten waar nodig en zorgvuldige overgangen, zodat ondersteuning blijft aansluiten bij wat gezinnen nodig hebben.